 |
 ULUSAL SORUN VE KOMÜNÝST ÖRGÜTLENME (II)
A.H.YALAZ
Bu sayýda ulusal soruna iliþkin çözüm önerileriyle proletaryanýn komünist örgütlenmesi sorununa getirilen çözüm önerileri arasýndaki iliþkiyi ele alacaðým.
Herhangi bir ülkede ulusal soruna iliþkin önerilen çözüm ile proletaryanýn örgütlenmesi sorununa, sýnýfsal olan bir soruna, iliþkin çözüm önerisi arasýnda dolaysýz bir bað vardýr. Ulusal sorunun çözümüne iliþkin olarak ayrý bir ulusal devlet planý/çözüm önerisi, proletaryanýn örgütlenmesinde diðer etnik kökenli proletaryadan baðýmsýz, ayrý örgütlenmenin savunusu anlamýna gelir. Birleþik demokratik ya da sosyalist bir devlet sistemi içinde birlikte, yan yana yaþama planý/çözüm önerisi ise ortak örgütlenme demektir. Ýkincisini þöyle de açýklayabiliriz: özerk cumhuriyetlerin federasyonu planý/çözüm önerisi, özerk örgütlerin/partilerin birleþtirilmesi demektir.
Baðýmsýz ulusal devlet ve ayrý örgütlenme önerisine karþý
ayný devletin sýnýrlarý içinde ortak örgütlenme önerisi
Kürt ulusal sorununa iliþkin olarak baþlýca iki çözüm önerisi vardýr; ve bu iki öneriye proletaryanýn politik örgütlenmesine iliþkin iki çözüm önerisi denk düþer. Ulusal soruna iliþkin baþlýca çözüm önerilerinden biri, Kürt ulusunun kendi politik geleceðini baðýmsýz bir ulusal devletten, ya da Türkiye’den politik bakýmdan ayrýlmaktan yana kullanmasýný savunan, bu anlamda da Kürt ulusunun ayrý bir ulusal devlet olarak örgütlenmesini mutlaklaþtýran bir öneridir. Bu tür görüþ sahiplerinin Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn parti olarak örgütlenmesi sorununa iliþkin olarak ileri sürdükleri çözüm önerisi, Türkiye proletaryasýnýn parti olarak örgütlenmesinden tamamen baðýmsýz, ayrý bir partidir. Bu görüþü þöyle formüle etmek olanaklý: baðýmsýz ulusal devlet ve baðýmsýz komünist partisi.
Diðer baþlýca çözüm önerisi, Kürt ulusu ile Türk ulusunun (ve doðallýkla etnik azýnlýklarýn da) demokratik ya da sosyalist bir toplum ve devlet sisteminde özgürce birlikte yaþamalarý ve her bir ulusun nüfus çoðunluðunu oluþturduðu bölgelerde (Türkiye ve Kuzey Kürdistan) bölgesel politik özerkliðe sahip olmalarýdýr. (Geleceðin sosyalist devleti federatif sosyalist devletlerin birliði olarak örgütlenebilir.) Bu çözüm önerisi Kürt ulusunun kendi politik yazgýsýný ille de baðýmsýz bir ulusal devlet olarak örgütlenmekten yana kullanmayacaðý görüþ noktasýndan hareket eder. Ulusal soruna iliþkin bölgesel politik özerklik ya da federatif cumhuriyetler çözüm önerisi, her iki ulustan proletaryanýn da bölgesel özerk partilerinin merkezi olarak örgütlenmesini öngörür. (Devlet örgütlenmesinde federasyon ilkesinin uygulanmasýyla parti örgütlenmesinde bölgesel örgütlenmenin karýþtýrýlmamasýna özellikle dikkat edilmelidir). Bu çözüm önerisi þöyle formüle edilebilir: bölgesel özerkliði içeren birleþik devlet ve bölgesel özerk partilerin merkezi birleþik parti olarak örgütlenmesi. Burada özellikle dikkat edilmesi gereken nokta, bölgesel özerklik çözüm önerisinin bölgesel/özerk parti çözüm önerisini içeriyor olmasýdýr. Bilindiði gibi, bölgesel özerklik, içiþlerin bölgede özerk biçimde yürütülmesi demektir. Buna proletaryanýn örgütlenmesi de dahildir. Bölge proletaryasý, örneðin sosyalist bir devlette, bölgesel özerk parti olarak örgütlenme hakkýna sahiptir. Önemli olan proletaryanýn çok yönlü görevlerinin gerçekleþtirilmesinde ve özel olarak sosyalist toplumun kuruluþ çalýþmasýnda en uygun düþen örgütlenme biçiminin bulunmasýdýr. Tarihsel deneyim, bu sorunda ulusal özelliklerin rol oynadýðýný tanýtlanmýþtýr.
Sosyalizmin çýkarlarý toprak ve nüfus bakýmýndan büyük, yeraltý ve yerüstü kaynaklarý ve becerili insan gücü bakýmýndan zengin büyük devletlerin kurulmasýný gerektirir. Yani, küçük devletlere bölünmek proletaryanýn sýnýfsal çýkarlarýnýn zararýna olur. Bu nedenledir ki, olanaklý olan her durumda, olabildiðince büyük sosyalist devletler olarak örgütlenmek, gerek tek tek ülkelerde, gerekse dünya ölçeðinde sosyalizmin kuruluþu bakýmýndan büyük önem taþýr.
Sýnýf bilinçli proletarya, ister ezen ulustan olsun ister sömürge/ezilen ulustan, kendisi için ille de ayrý bir ülke ya da ayrý bir devlet isteminde bulunmaz. Olanaklý olan her durumda baþka uluslardan proletarya ile ayrý ülke ya da devlet sýnýrlarý içinde sosyalizmin kuruluþu çalýþmasýna giriþmekten yanadýr. Devlet sýnýrlarýnýn ortadan kaldýrýlmasýný isteyen enternasyonalist proletaryanýn sýnýf görüþ noktasýndan baþka türlüsü de olamaz. Ýlle de ayrý bir ülke ya da devlet istemi burjuva bir istemdir ve proletaryanýn sosyalizm savaþýmýna yabancýdýr.
Politik sýnýrlarýn þu ya da bu olmasý, proletaryayý kendi sýnýf savaþýmýnýn, toplumsal kurtuluþunun gerekleri bakýmýndan ilgilendirir, yoksa ulusal geliþmenin gerekleri bakýmýndan deðil. Ýþçilerin kurtuluþu ulusal deðil, toplumsal bir sorundur. Komünistleri asýl ilgilendiren ulusun kendi yazgýsýný tayin etmesi deðil, ulusu oluþturan sýnýflardan biri olarak proletaryanýn kendi yazgýsýný tayin etmesidir.
“ Öteki sorunlarda olduðu gibi uluslarýn kaderlerini tayin etme sorununda da bizim her þeyden önce ilgilendiðimiz nokta belirli bir ulus içinde, proletaryanýn kendi kaderini tayin etmesidir.” (Lenin, Uluslarýn Kendi Kaderlerini Tayin Hakký, Sol Yayýnlarý, s. 92).
Bütün uluslardan ve ulusal azýnlýklardan proletaryanýn sosyalist çýkarlarý tek bir komünist partisini gerektirir. Proletaryanýn savaþým birliði örgüt birliði ile pekiþtirilmelidir. Proletaryanýn komünist partisi olarak örgütlenmesi tartýþmalarýnda sorunun özü, kapitalizme karþý savaþým ortaklýðýnýn örgüt ortaklýðýna götürülmesi ve böylece bu savaþýmýn merkezileþtirilmesi ve sürekliliðinin saðlanmasýdýr. Merkezi ve sýký bir biçimde örgütlenmiþ Türkiye kapitalizmine karþý, merkezi ve sýký örgütlenmiþ bir savaþým olmaksýzýn, sosyalizm için savaþýmýn baþarýlý olmasý beklenemez. Ayný kapitalist sistem içinde ayný kapitalistler tarafýndan sömürülen ve ayný devlet tarafýndan baský altýnda tutulan bütün etnik kökenlerden proleterlerin ayný partide örgütlenmelerinden ve böylece savaþýmýn sürekliliðini saðlamaya çalýþmalarýndan daha doðal , daha anlaþýlýr ne olabilir ki? Sorun devlet ölçeðinde merkezi olarak örgütlenmiþ kapitalizme karþý devlet ölçeðinde merkezi olarak örgütlenmiþ sosyalizm savaþýmý sorunudur. Böylesi can alýcý bir sorunda proleterler arasýndaki ulusal farklýlýklarý öne sürerek ve sömürge ya da ezilen bir ulusun varlýðýný gerekçe göstererek proletaryanýn sosyalizm savaþýmýnýn merkezileþtirilmesine karþý çýkýlamaz. Bu merkezileþmenin temel aracý, olmazsa olmazý da birleþik ya da ortak bir marksist-leninist komünist partisidir. Proletaryanýn sosyalizm uðruna savaþýmýnýn tarihi baþka temel bir araç yaratmamýþtýr.
Proletaryanýn örgütlenmesinde ezen ulusun proleterleri ile ezilen ulusun proleterlerinin sýnýfsal çýkarlarýnýn korunmasý temeldir. T.C sýnýrlarý içinde ezen ulusun proletaryasý yalnýz Türkiye’de deðil, Kuzey Kürdistan’da da bulunmaktadýr. Kuzey Kürdistan’daki Türk olan (göçmen) iþçiler Kuzey Kürdistan’da kurulacak komünist partisi içinde örgütlenmelidirler. Asýl olan proletaryanýn temel politik ve ekonomik çýkarlarýdýr. Örgütlenme biçimi ve çalýþma yöntemleri bu temel çýkarlara baðlýdýr. Bunlarý gerçekleþtirmenin araçlarýdýrlar.
Ulusal kimliði ne olursa olsun, bütün proleterlerin temel ekonomik ve politik çýkarlarý, yerel düzeydeki bütün komünist politik örgütlerin örgütsel birliðini gerektirir. Bütün uluslardan proleterlerin tek sýnýf örgütlerinde birleþmeleri yönünde olan tarihsel geliþme göz ardý edilemez. Bu tarihsel eðilim hesaba katýlmaksýzýn proletaryanýn komünist partisi olarak örgütlenmesi sorunu ele alýnamaz. Tarihsel-toplumsal geliþme, olanaklý olan her yerde tek ve bölünmez sýnýf örgütleri kurulmasýný zorunlu kýlar.
Bölünmez sendikal hareket
Kuzey Kürdistan proletaryasýný tamamen ayrý komünist örgüt ya da partide örgütleme politikasý, yalnýzca komünist hareketi bölmek deðil, diðer tür örgütlenme biçimlerinin yaný sýra, proletaryanýn sendikal hareketini, sendikal örgütlenmesini de bölmek demektir. Bölünmüþ bir sendikal hareket bölünmüþ bir iþçi sýnýfý hareketi demektir. Proletaryanýn bir tür örgütünün bölünmesi, kaçýnýlmaz olarak, diðer tür örgütlerin de bölünmesine götürür. Örgütün bölünmesi savaþýmýn bölünmesi demektir. Bu ikisi arasýnda diyalektik bir iliþki olduðu iyice kavranmak zorundadýr. Sorunun özü savaþýmýn örgütlenmesidir. Bir baþka deyiþle, örgüt savaþým içim vardýr. Bu anlamda sorulmasý ve yanýtlanmasý gereken soru þudur: Proletaryanýn birleþik savaþýmý mý, yoksa yalnýzca proleter dayanýþma mý? Baþka türlü sorulacak olursa: Türkiye proletaryasýyla Kuzey Kürdistan proletaryasý arasýndaki iliþkiler dolaysýz yedekler arasýndaki iliþkiler midir? Birleþik savaþým birleþik örgütleri zorunlu kýlarken, karþýlýklý dolaysýz yedeklik iliþkileri örgütler arasýnda baþka türlü iliþkilerin kurulmasýný gerektirir.
Sendikal hareketin bölünmesi konusuna dönelim. Coðrafi bölgelere göre örgütlenme görüþünün benimsenmesi ve uygulanmasý durumunda, merkezi sendikalarýn þubelerinin karþýsýna yerel örgütlenmeleri ve þubeleri çýkarmak kaçýnýlmaz olur. Ayrý sendikalar örgütlemek, örneðin Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn ayrý komünist örgütlenmesi politikasýnýn bir bileþeni olmak zorundadýr. Proletaryanýn sendikal örgütlenmesinde þöyle bir durum çýkar ortaya: enternasyonal bileþime sahip sendikalarýn yaný baþýnda Kuzey Kürdistan iþçi sýnýfýnýn bir bölümünün, hatta yalnýzca bir bölüm Kürt olan iþçinin sendikalarý. Ayný fabrikada ya da iþyerinde iki ya da daha çok sayýda sendika. Sendikal bölünmüþlüðün aþýrý kronikleþmesidir bu. Çözüm nerededir? Belirli bir devletin sýnýrlarý içinde sendikal savaþým bütün sendikalarýn merkezileþtirilmesini gerekli kýlar. Bu iyice anlaþýlýr olmalý. Ne var ki, bunu kabul etmek ve açýklamakla sorun çözülmüþ olmuyor. Ýþçi sýnýfý hareketinin T.C.’nin her iki bölgesindeki özellikleri, sorunlarý ve görevleri nasýl ki bölgesel komünist örgütlenmeyi gerekli kýlýyorsa, ayný durum sendikal örgütlenme bakýmýndan da geçerlidir. Yani, sorunun çözümü sendikal örgütlenme sorununda da bölgesel ya da özerk örgütlenmede yatýyor. Coðrafi bölgelere, hatta etnik kökenlere göre parçalanmýþ bir iþçi sýnýfý hareketi (sendikal hareketin bölünmesinin anlamý budur) temeline dayanan merkezi ve birleþik bir komünist hareket olanaksýzdýr. Komünist hareket bilimsel komünist teoriyle iþçi sýnýfý hareketinin birliðiyse eðer, bu ikinci hareketin parçalanmýþ deðil, olanaklý olan en büyük ölçüde bütünleþmiþ olmasý gerekir.
Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn ayrý örgütlenme hakký ve komünist tutum
Buraya kadar yalnýzca ortak ya da birleþik örgütlenme sorunu üzerinde duruldu. Ama, birleþik örgütlenme üzerine yapýlan vurgu sömürge bir ülke parçasýnda yaþayan proletaryanýn ya da herhangi bir ezilen ulusun proletaryasýnýn ayrý örgütlenme hakký olmadýðý anlamýnda anlaþýlmamalý. Nasýl ki sömürge boyunduruðu altýnda tutulan Kürt ulusunun ulusal örgütler ve ulusal devlet olarak örgütlenme hakký varsa, Kürt ulusunu oluþturan toplumsal sýnýflardan biri olarak Kürt proletaryasýnýn da Kuzey Kürdistan’da ayrý örgütlenme hakký vardýr. Bu hak Kürt ulusunun kendi politik yazgýsýný belirleme hakký ilkesinin bir öðesidir. Bu nedenledir ki, ezilen ulusun ayrý örgütlenme hakkýný kabul edip, ezilen ulusun proletaryasýnýn, parti olarak örgütlenme dahil, ayrý sýnýf örgütlerinde örgütlenme hakkýný kabul etmemek olmaz. Ayrý örgütlenme hakký ile ayrý örgütlenmenin kendisi karýþtýrýlmamalýdýr. Týpký ulusun ayrýlma hakký ile bizzat ayrýlmasýnýn karýþtýrýlmamasý gerektiði gibi.
Ezilen/sömürge ulusun proletaryasýnýn, ulusun nüfus bakýmýndan çoðunluðu oluþturduðu coðrafyada ayrý örgütlenme hakkýný savunurken bu hakkýn ne yönde kullanýldýðý sorununa kayýtsýz kalýnamaz. Proletaryanýn enternasyonalist çýkarlarý gerektirmediði sürece ezilen ulusun proletaryasýnýn ezen ulusun proletaryasýndan tamamen baðýmsýz olarak örgütlenmesine karþý ideolojik savaþým vermek, sözü edilen hakkýn böylesi bir biçimde kullanýlmasýna karþý propaganda yapmak komünistlerin görevleri arasýndadýr.
Proletarya, ulusal farklýlýklar gözetmeksizin, kapitalist sýnýfa karþý savaþýmýnda sýnýrlarý belli bir devleti kendisine temel alýr, onu sýnýf savaþýmý arenasý olarak seçer. Bu devlet sýnýrlarý içinde ayný sýnýf örgütlerinde, bu arada ayný komünist partisinde örgütlenmeyi savunur. Genel olarak doðru olun budur; ama mutlaklaþtýrýlamaz.
Örneðin, bir dizi etken Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn baðýmsýz, ayrý sýnýf örgütlerinde ve bu arada baðýmsýz bir komünist partisinde örgütlenmesini gerektirebilir. Bu etkenler þunlar olabilir: Devrim ulusal sorunu devlet ölçeðinde çözebilecek duruma ulaþmadan, Kuzey Kürdistan’daki Kürt ulusal hareketinin ulusal sorunun pratik çözümünü gündeme getirmesi; Ortadoðu ölçeðinde olaylarýn geliþme aþamasýnýn, Kürt ulusal hareketine iliþkin olarak birleþik ulusal hareket ve birleþik Kürdistan sorununu gündeme getirmesi; Kürdistan’daki Kürt iþçiler (ezilen ulusun iþçileri) arasýnda Türk olan iþçilere (ezen ulusun iþçileri) ve Türkiye komünistlerine karþý aþýrý güven eksikliði; komünist hareketin devlet ölçeðinde zayýflýðý; Ortadoðu ve genel olarak dünya proletaryasýnýn sosyalizm uðruna savaþýmýnýn genel çýkarlarý... Önceden görülemeyecek ulusal ve uluslararasý geliþmeler Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn tamamen ayrý olarak örgütlenmesini gerektirebilir. Böylesi bir olasýlýk karþýsýnda hazýrlýksýz yakalanmak istenilmiyorsa eðer, deðiþmez þemalardan, titiz ve ayrýntýlý bir muayene yapýlmadan ve doðru taný konulmadan, her koþul altýnda yazýlmasý gerekli olduðu düþünülen reçetelerden uzak durmak gerekli.
Yukarýda sayýlan etkenlerden birini ele alalým. Komünist hareketin zayýflýðý, yani devlet ölçeðinde örgütlenme ve çalýþma olanaklarýndan ve gücünden yoksunluðu ortak olmayan örgütlenmeyi zorunlu kýlabilir. Komünist hareket, kaçýnýlmaz olarak, öncelikle ve her þeyden önce kapitalist ekonomi bakýmýndan can alýcý ve büyük kapitalist iþletmelerin ve sanayi proletaryasýnýn toplandýðý bölgelerde ve kentlerde yoðunlaþmak zorundadýr. Özellikle çocukluk ve gençlik aþamalarýnda. Bu durumda savaþým ve örgütlenmede sýnýrlarý belli bir devleti sýnýf savaþýmý alaný olarak seçen bir komünist örgüt ya da parti, iþçi sýnýfýnýn kapitalist sýnýfa ve kapitalist devlete karþý sosyalizm savaþýmý bakýmýndan görece az önem taþýyan bölgelerde, bu bölgelerde ezilen bir ulus yaþasa ve ulusal bir hareket varolsa bile, örgütlenemez. O örgütlenemiyor diye komünist örgütlenme boþluðu kalacak deðildir. (Burada bir olasýlýðý ya da varsayýmý tartýþma konusu yaptýðým daima göz önünde tutulmalýdýr.) Eðer ayrý örgütlenmeyi savunan (bu ulusal sorunun çözümünde ayrý devlet olarak örgütlenmeyi savunmak demektir), savaþým ve örgütlenmede devlet sýnýrlarýný deðil de, ülke ya da ülke parçasýný alan olarak seçen komünist bir örgüt varsa, görev, yoldaþça eleþtiri ve inandýrma çalýþmasýyla birlikte, böylesi bir örgüte yardýmcý olmaktýr. Her iki örgütün ya da partinin eylemleri olabildiðince eþgüdümlü olduktan ve aralarýnda verimli enternasyonal iliþkiler kurulduktan sonra büyük bir sorun oluþturmaz bu durum. Ýstenen, devlet ölçeðinde bütün komünistlerin örgüt birliðinin saðlanmasýdýr. Ancak, nesnel ve öznel koþullar ya da bunlardan birisi buna olanak tanýmýyor diye, söz konusu bölgedeki proleterler ve komünistler örgütsüz kalacak deðildir.
Soruna baþka bir noktadan yaklaþalým. Kuzey Kürdistan komünistleri, bütün eleþtiri ve inandýrma çalýþmalarýna karþýn, proletaryanýn sosyalizm uðruna savaþýmýnýn bölgesel ya da evrensel çýkarlarý ayrý örgütlenmeyi gerektirmemesine raðmen ayrý örgütlenmede ýsrar ediyorlarsa, Kuzey Kürdistan dýþýndaki, yani Türkiye’deki, Kürt proleterleri ayrý örgütlemeye çalýþmamalarý koþuluyla yapýlmasý gereken, eleþtirel bir tutumla birlikte onlara yardýmcý olmaktýr. Kuzey Kürdistan’da proletaryanýn baðýmsýz politik bir güç olmasý ve kendi yazgýsýný kendi ellerine almasý için savaþýmda enternasyonalist dayanýþmada bulunmaktýr. Doðal ki yalnýzca sözle deðil. Kürt milliyetçi ideolojinin Kürt proleterlerini ve ayný biçimde Türk milliyetçiliðinin Türk proleterlerini zehirlemeye ve ideolojik etkisi altýnda tutmaya devam etmelerini önlemenin en etkili panzehiri enternasyonalist örgütlenmedir: tek devlet – tek parti. Ancak, yukarýda açýklandýðý üzere, bu da koþullara baðlýdýr.(1)
Kuzey Kürdistan’da komünist çalýþma yapan Kürt komünistleri (Kuzey Kürdistan’da proletarya büyük çoðunlukla etnik kökeni Kürt olan proleterlerden, komünistler de, yine büyük bir çoðunlukla, Kürt olan komünistlerden oluþur) ayrý örgütlenmede direndikleri sürece onlara yardýmcý olunmasý biricik doðru politika olur. Yukarýda üzerinde durulduðu üzere, ezilen/sömürge ulusun proletaryasýnýn ve komünistlerinin politik bakýmdan ayrý örgütlenme haklarý vardýr ve bu hakka saygý duyulmalýdýr. Nasýl ki, Kürt ulusunun özgürce ayrý örgütlenme hakký varsa, Kürt proletaryasýnýn da (Kuzey Kürdistan’da yalnýzca Kürt proleterleri olmadýðýný daima göz önünde tutuyorum) ayrý örgütlenme hakký vardýr. Bu hakkýn propagandasý, Kürt proleterleri ile Türk proleterleri arasýndaki güven eksikliðini giderme bakýmýndan önemli bir rol oynar.
Proletaryanýn komünist örgütlenmesinde ölçüt, ayný devlet sýnýrlarý içinde yaþayan proletaryanýn sýnýfsal hak ve çýkarlarýnýn komünistçe savunulmasý olmak zorundadýr. Yoksa ulusun (bu gerçekte kapitalist burjuvazinin demektir) hak ve çýkarlarýnýn savunulmasý deðil. Sýnýfsal çýkarlar ile ulusal çýkarlar arasýndaki iliþkide birincisi geri plana itilemez.
Kuzey Kürdistan’da proletaryanýn ya da yalnýzca Kürt proletaryasýnýn ayrý örgütlenmesi, devlet sýnýrlarý içindeki bütün uluslardan ve etnik azýnlýklardan proletaryayý mutlaka zayýflatýr, diye de iddia edilemez. Somut durum deðerlendirilmelidir. Öyle durumlar olabilir ki, ayrý örgütlenmemek sosyalizm uðruna savaþýmý zayýflatabilir. Ayrýca, yine öyle durumlar olabilir ki, belirli bir devletin sýnýrlarý içindeki proletaryanýn bir kýsmýnýn bir baþka devletin sýnýrlarý içindeki proletarya ile birlikte örgütlenmesi genel toplumsal ilerlemenin ve sosyalizmin çýkarlarýna uygun düþebilir. Önemli olan iþçi sýnýfýnýn sýnýfsal çýkarlarý perspektifinin yitirilmemesidir. Yoksa, “benim” devletimin sýnýrlarý içinde yaþayan bütün proleterlerin, ne pahasýna olursa olsun devlet sýnýrlarý içinde örgütlenmiþ olmasý deðildir.
Eðer yalnýzca öznel koþullar, örneðin Kuzey Kürdistan komünistlerinin ayrý örgütlenme istekleri ve bu isteðin proletaryanýn ileri kesimleri tarafýndan desteklenmesi gibi, öyle gerektiriyorsa, ileride birleþmek üzere þimdilik ayrýlmak neden olmasýn? Evet, belirli bir devlet içinde yaþayan bütün etnik kökenlerden proletaryanýn ortak sýnýf örgütlerinde birleþmesi istenen bir þeydir. Öncelikle bunun için büyük komünist devrimci bir ýsrar ve inatla çalýþmak gerekir. Ama, bütün çabalara karþýn, Kuzey Kürdistan proletaryasý, ya da onun bir parçasý ayrý örgütlenmede ýsrar ediyorsa eðer, proletaryanýn sosyalizm uðruna savaþýmýnýn çýkarlarýna zarar verilmediði sürece, ona engel çýkarmak, ortak savaþým ve örgütlenmeden yana olan komünistlerin iþi olamaz. Burada zarar verip vermeme sorunu yalnýzca ya da asýl olarak Türkiye ve Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn, özellikle de birincisinin çýkarlarýna zarar verip vermemek açýsýndan deðil, dünya sosyalist devrimi uðruna savaþýmýn çýkarlarý bakýmýndan ele alýnýr.
Ayrý örgütlenmenin etnik kökene göre örgütlenme olarak anlaþýlmasý (komünistlerin soruna böylesi bir yaklaþýmlarý söz konusu olamaz) ve bu tür örgütlenmenin Türkiye’de de gerçekleþtirilmeye çalýþýlmasý kesinlikle kabul edilemez. Böylesi bir örgütlenme politikasý tam anlamýyla milliyetçi bir politikadýr ve niteliði gereði proletaryanýn saflarýný ve sosyalizm uðruna savaþýmýný bölücüdür. Kuzey Kürdistan’da ayrý örgütlenme politikasý ile, “Türkiye Cumhuriyeti” devleti sýnýrlarý içinde Kürt olan iþçileri ayrý örgütleme politikasý tamamen ayrý politikalardýr. Birincisi bazý koþullarda kabul edilebilir olduðu halde, ikincisi hiçbir zaman kabul edilemez. Bizim Bundcu örgütlenme politikasýna deðil, gerçekten komünist ve enternasyonalist örgütlenme politikasýna gereksinmemiz vardýr. Kuzey Kürdistan’da ayrý örgütlenmeden anlaþýlmasý gereken de, vurgulana geldiði gibi, yalnýzca Kürt proleterlerinin ayrý örgütlenmesi deðil, Kuzey Kürdistan’daki bütün etnik kökenlerden proleterlerin ortak örgütlenmesidir. Bu anlamda olmak üzere enternasyonalist örgütlenmedir. Böylesi bir örgütlenme politikasýna sahip olmayan ve pratik politik çalýþmasýnda buna uygun davranmayan komünist bir ideolojik-politik kimliðe sahip deðildir.
***
Gelecek sayýda Kuzey Kürdistan komünist hareketi ile Türkiye komünist hareketi arasýndaki iliþkiler üzerinde daha somut ve ayrýntýlý olarak duracaðým.
(1)Görüldüðü üzere yalnýzca Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn Türkiye proletaryasýndan ayrý örgütlenmesinden, bunun nesnel ve öznel koþullarýndan söz ediliyor. Türkiye proletaryasýnýn Kuzey Kürdistan proletaryasýndan ayrý örgütlenme olasýlýðý vb. tartýþma konusu yapýlmýyor. Bunun nedeni, Türkiyeli ve ortak savaþýmý ve ortak örgütlenmeyi savunan Kuzey Kürdistanlý komünistlerin ve sýnýf bilinçli proleterlerin böylesi bir durumu gündeme getirmemiþ olmalarýdýr. Kürt ulusu ve onu oluþturan sýnýflardan biri olan Kürt kökenli proletarya sömürge boyunduruðu altýnda tutuluyor olmasaydý, büyük bir olasýlýkla, Kuzey Kürdistan proletaryasýnýn ayrý örgütlenme sorununu da tartýþmýyor olacaktýk.
|
 |
![]](themes/crookedred/images/whiter.gif)
