 |
PDK Devrimci Bülten - Sayý 39 (6) |
 |
 |
 AVRUPA BÝRLEÞÝK DEVLETLERÝ ÞÝARI ÜZERÝNE (V. Ý. Lenin)
"Sosyal-Demokrat"ýn 40. sayýsýnda, partimizin yurtdýþý seksiyonlarýnýn "Avrupa Birleþik Devletleri" þiarý sorununu, meselenin ekonomik yaný basýnda tartýþýlýncaya kadar erteleme kararý aldýðýný bildirmiþtik.
Bu soruna iliþkin tartýþma, Konferansýmýzda tekyanlý politik bir nitelik almýþtý. Belki de bu duruma kýsmen Merkez Komitesi Manifestosu'nda bu þiarýn doð-rudan politik þiar olarak formüle edilmesi yol açmýþtýr ("acil politik þiar... " deniyor orada), fakat orada sadece cumhuriyetçi Avrupa Birleþik Devletlerinden söz edilmemek-te, ayrýca bu þiarýn "Alman, Avusturya ve Rus monarþileri devrimci biçimde yýkýlma-dan" anlamsýz ve yalan olduðu özellikle vurgulanmaktadýr.
Sorunun böyle konulmasýna karþý, bu þiarýn politik deðerlendirilmesi sýnýrlarý içinde tartýþmak, ---örneðin bu þiarýn sosyalist devrim parolasýný belirsizleþtirdiði ya da zayýflattýðý bakýþ açýsýndan hareketle tartýþmak--- tamamen yanlýþ olacaktýr. Gerçekten demokratik yönde politik dönüþümler, özellikle de ama politik devrimler, hiçbir durumda, asla, hiçbir þart altýnda sosyalist devrim þiarýný gölgelemez ya da güçsüzleþtirmezler. Tam tersine , her zaman onu daha yakýnlaþtýrýr, zeminini geniþletir, küçük-burjuva ve yarý-proleter kesimlerden yeni kitleleri sosyalist mücadele içine sokar. Öte yandan tek bir perde olarak deðil, daha çok þiddetli politik ve ekonomik sarsýntýlar, çok þiddetli sýnýf mücadeleleri, içsavaþ, devrimler ve karþý-devrimler dönemi olarak düþünülmesi gereken sosyalist devrim sürecinde politik devrimler kaçýnýlmazdýr.
Fakat, cumhuriyetçi Avrupa Birleþik Devletleri þiarý, baþta Rus monarþisi olmak üzere, Avrupa'nýn en gerici monarþisinin devrimci tarzda yýkýlmasýyla iliþkilendirildiðinde, politik þiar olarak tamamen dokunulmaz olsa da, yine de bu þiarýn ekonomik içeriði ve önemine iliþkin son derece önemli bir sorun varlýðýný sürdürmektedir. Emperyalizmin ekonomik koþullarý bakýþ açýsýndan , yani sermaye ihracý ve dünyanýn "ileri" ve "uygar" sömürgeci güçler tarafýndan paylaþýlmasý bakýþ açýsýndan , Avrupa Birleþik Devletleri, kapitalist iliþkiler altýnda ya olanaksýzdýr ya da gericidir.
Sermaye uluslararasý ve tekelci bir nitelik kazanmýþtýr. Dünya bir avuç güç arasýnda, yani uluslarýn büyük çaplý yaðmalanmasý ve baský altýnda tutulmasýnda en baþarýlý olan devletler arasýnda , yani uluslarýn büyük çaplý yaðmalanmasý ve baský altýnda tutulmasý en baþarýlý olan devletler arasýnda paylaþýlmýþtýr. 250-300 milyon nüfusa ve yaklaþýk 7 milyon kilometre kare topraða sahip olan Avrupa'nýn dört büyük gücü Ýngiltere, Fransa, Rusya ve Almanya, nüfusu neredeyse yarým milyarý (494, 5 milyon), yüzölçümü ise 64, 6 milyon kilometre kareyi bulan sömürgeleri, yani neredeyse dünyanýn yarýsýný (kutuplar hariç dünyanýn yüzölçümü 133 milyon kilometre karedir) ellerinde bulundurmaktadýrlar. Buna bugün "kurtuluþ savaþý" veren haydutlar tarafýndan, yani Japonya, Rusya, Ýngiltere ve Fransa tarafýndan paramparça edilecek olan Üç Asya devleti Çin, Türkiye ve Ýran da eklenmelidir. Yarý-sömürge olarak adlandýrýlabilecek (aslýnda onda dokuz sömürgedir) bu üç Asya devletinin 300 milyon nüfusu vardýr ve yüzölçümü 14, 5 milyon kilometre karedir (yani tüm Avrupa'nýn yüzölçümünün bir buçuk katý)
Ayrýca Ýngiltere, Fransa ve Almanya yurtdýþýna en az 70 milyar ruble sermaye yatýrmýþlardýr. Bu meblaðdan "meþru" gelirleri--3 milyar rubleden fazla yýllýk geliri---teslim almak için orduya ve savaþ donanmasýna sahip, sömürge ve yarý-sömürgelere kral naipleri, konsoloslar, elçiler, her türlü memurlar, din adamlarý ve baþka sülükler sýfatýyla "mösyö kapital"in oðul ve kardeþlerini "yerleþtiren", adýna hükümet denilen ulusal milyonerler heyeti vardýr.
Kapitalizmin en yüksek geliþme aþamasýnda yaklaþýk 1 milyar olan dünya nüfusunun bir avuç güç tarafýndan yaðmalanmasý iþte böyle örgütlenmiþtir. Ve kapitalizm koþullarýnda bunun dýþýnda her türlü örgütlenme imkansýzdýr. Sömürgeler-den, "etki alanlarý"ndan, sermaye ihracýndan vazgeçmek mi? Bunu düþünmek, her pazar zenginlere hristiyanlýðýn yüceliðini vaaz eden ve onlara... yoksullara birkaç milyar olmasa da birkaç yüz ruble vermelerini öðütleyen zavallý papazýn seviyesine düþmek demektir.
Kapitalist koþullar altýnda Avrupa Birleþik Devletleri, sömürgelerin paylaþýlmasý üzerine anlaþmakla eþanlamlýdýr. Fakat kapitalist koþullar altýnda, güç dýþýnda baþka türlü zemin, her türlü paylaþým ilkesi imkansýzdýr. Milyarder, kapitalist ülkenin "ulusal kazancý"ný baþka birisiyle ancak belli bir oranda, yani "sermaye miktarý"na göre bölüþebilir (ayrýca, en fazla sermayenin, hakký olandan daha fazla almasý için bir ek yapýlýr). Kapitalizm, üretim araçlarý üzerinde özel mülkiyet ve üretim anarþisi demektir. Bu zemin üzerinde gelirin "adil" bölüþümünü vaaz etmek Proudhonculuktur, küçük-burjuva-dar kafalý kalýn kafalýlýktýr. "Güce uygun olan"ýn dýþýnda baþka bir bölüþüm imkansýzdýr. Güçler dengesi ise ekonomik geliþmenin seyriyle deðiþir. 1871'den sonra Almanya, Ýngiltere ve Fransa'dan üç-dört kat daha hýzlý güçlendi. Japonya ise Rusya'dan on kat hýzlý. Kapitalist bir ülkenin gerçek gücünü sýnamak için savaþtan baþka araç yoktur, olamaz. Savaþ, özel mülkiyetin temellerine karþýtlýk içinde deðildir, bilakis bu temellerin geliþiminin doðrudan ve kaçýnýlmaz sonucudur. Kapitalizmde tek tek ekonomilerin ve tek tek devletlerin ekonomik geliþiminde eþit büyüme imkansýzdýr. Kapitalizmde bozulan dengenin geçici olarak yeniden kurulmasý için sanayide krizden, politikada savaþtan baþka araç yoktur.
Kapitalistler arasýnda ve devletler arasýnda geçici anlaþmalar elbette mümkündür. Bu anlamda Avrupalý kapitalistlerin bir anlaþmasý olarak Avrupa Birleþik Devletleri de mümkündür... Ne üzerine anlaþma? Sadece, birleþik güçlerle Avrupa'da sosyalizmi ezme, birleþik güçlerle, yaðmalanan sömürgeleri Japonya ve Amerika'ya karþý savunma üzerine anlaþma. Bu sonuncular, sömürgelerin bugünkü bölüþümünde son derece zarardadýr ve son elli yýl içinde gerici, monarþist ve bunak Avrupa ile kýyaslanmayacak ölçüde hýzlý bir biçimde güçlenmiþlerdir. Birleþik Devletler ile kýyaslandýðýnda Avrupa bir bütün olarak ekonomik bir durgunluk anlamýna gelmektedir. Bugünkü ekonomik zeminde, yani kapitalist koþullar altýnda Avrupa Birleþik Devletleri, Amerika'nýn hýzlý geliþimini durdurmak için gericiliðin örgütlenmesi anlamýna gelecektir. Demokrasi ve sosyalizm davasýnýn sadece Avrupa ile baðlantýlý olduðu zamanlar, geri gelmeyecek biçimde yitip gitmiþtir.
Dünya (ama Avrupa deðil) Birleþik Devletleri, komünizmin tam zaferi demokratik devlet de dahil bütün devletlerin kesin olarak ortadan kalkmasýna yol açmadýkça, sosyalizm ile iliþkilendirdiðimiz uluslarýn birliði ve özgürlüðünün devlet biçimidir. Kendi baþýna bir þiar olarak "Dünya Birleþik Devletleri" þiarý ise pek doðru deðildir, çünkü birincisi, sosyalizme tekabül eder;ikinci olarak, bu þiar, tek ülkede sosyalizmin zaferinin imkansýzlýðý yönünde ve böyle bir ülkenin diðer ülkelerle iliþkileri hususunda yanlýþ düþünceler yaratabilir.
Ekonomik ve politik geliþmenin eþitsizliði, kapitalizmin mutlak bir yasasýdýr. Buradan sosyalizmin zaferinin baþlangýçta az sayýda ya da hatta tek baþýna alýnan kapitalist bir ülkede mümkün olduðu sonucu çýkar. Kendi ülkesinde kapitalistleri mülksüzleþtirdikten ve sosyalist üretimi örgütledikten sonra, bu ülkenin muzaffer proletaryasý, diðer ülkelerin ezilen sýnýflarýný kendi yanýna çekerek, o ülkelerde kapitalistlere karþý ayaklanmayý körükleyerek ve hatta gerekirse sömürücü sýnýflara ve onlarýn devletlerine karþý askeri þiddete baþvurarak kapitalist dünyaya karþý ayaklanacaktýr. Proletaryanýn burjuvaziyi alaþaca ederek zafer kazandýðý toplumun politik biçimi, söz konusu ulusun ya da uluslarýn proletaryasýnýn güçlerini, henüz sosyalizme geçmemiþ devletlere karþý mücadelede gittikçe daha çok merkezileþtiren demokratik cumhuriyet olacaktýr. Ezilen sýnýfýn, proletaryanýn diktatörlüðü olmadan sýnýflarýn ortadan kaldýrýlmasý imkansýzdýr. Sosyalizmde sýnýflarýn özgür birliði, sosyalist cumhuriyetlerin geri devletlere karþý az çok uzun süreli, inatlý mücadeleleri olmadan imkansýzdýr.
Ýþte bu düþüncelerden hareketle, Rusya Sosyal-Demokrat Ýþçi Partisi Yurtdýþý Seksiyonlarý Konferansý’nda ve Konferans sonrasýnda sorunun çok yönlü tartýþýlmasý sonucunda, merkez organ yazý kurulu, Avrupa Birleþik Devletleri þiarýnýn yanlýþ olduðu kararýna varmýþtýr.
23 Aðustos 1915
(Bu yazý Ýnter Yayýnlarý tarafýndan yayýnlanan "LENÝN SEÇME ESERLER" Cilt-5'in 148-152 sayfalarýndan alýnmýþtýr.)
|
 |
|
|
|
![]](themes/crookedred/images/whiter.gif)
